Звычаі і традыцыі, веды і ўменні — гэта нематэрыяльная культурная спадчына, якая перадаецца людзьмі з пакалення ў пакаленне і фарміруе пачуццё самабытнасці, пераемнасці і супольнасці. У Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь уключана больш за 160 элементаў нематэрыяльнай культурнай спадчыны, а 5 з іх унесены таксама ў спіс ЮНЕСКА (мы пісалі раней пра традыцыю бортніцтва і абрад “Калядныя цары”).
Масляны баран —традыцыйная страва Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці, якую робяць на Вялікдзень і іншыя вялікія святы. Традыцыі гатавання – больш за 200 гадоў, і яна ўваходзіць у спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны нашай краіны. Для баранчыка трэба каля 400 гр. хатняга масла, збітага ў драўлянай маслабойцы. Выраб пачынаецца з каркаса: з двух кавалачкаў масла рыхтуюць аснову для тулава і галавы. Далей гаспадыня робіць кудзеркі: кавалачак масла выціскае праз некалькі слаёў марлі. Атрыманае “руно” здымае з марлі нажом і мацуе на аснову, пачынаючы з галавы. Для вачэй выкарыстоўваюцца гарошыны перцу, а рожкі традыцыйна робяць з воску.
Падаюць баранчыка як дадатак да бліноў і свежага хлеба. Есці яго пачынаюць з хваста, бо іначай як потым зразумець, што гэта быў баранчык?
З традыцыяй можна пазнаёміцца, адправіўшыся на экскурсію ў вёску Мацюкова Глыбоцкага раёна, дзе майстрыха Марына Хрол душэўна гатуе баранчыка па старадаўнім рэцэпце.
А нас, як патэнтных павераных, гэтае пытанне цікавіць яшчэ і таму, што “Глыбоцкі масляны баран” цалкам мог бы быць зарэгістраваны ў якасці геаграфічнага ўказання Рэспублікі Беларусь, чым, апрача статусу гісторыка-культурнай каштоўнасці, набыў бы і статус аб'екта інтэлектуальнай уласнасці!
прасп. Незалежнасці, 56-302 Мінск, Беларусь, 220005
пн-пт: 9.00 - 18.00
